MÓJ AZYL

Zostawili perełkę szczęścia

• Pewnego, pięknego dnia: 21 stycznia 2010 20:01

  
  Z tego co wiem, filmik nie powinienem być dłuższy niż 10 minut
  i choć zdjęć by się jeszcze trochę znalazło, albo fragmentów filmu,
  to przecież chodziło tylko o prezentację tego piękna, które dostrzegłem.
  A pnie, no cóż. Leżały długie lata jak stała dekoracja, a po sztormach ostatnich zniknęły i pewnie za jakiś czas spadną z góry nowe, bo klif cały czas się obsuwa. Wiatr je wyszlifuje do spółki z kolejnymi falami, deszcz wypłucze i znów będą naturalne ławeczki, które ozdobią wszystko inaczej, bo.....Przyroda zmienną jest.
  
  Miło mi że tak się podobało. Było pięknie, ale...zimnooo... Ale ja sam teraz oglądam to wszystko z przyjemnością.
  
  Kłaniam się nisko i czapeczką macham
  

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Asgard

  przybyły z...: asgard.bloog.pl

• Pewnego, pięknego dnia: 13 stycznia 2010 14:51

  Przesyłąm morską bryzę i uściski :)

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: mimi_brunetowa

  przybyły z...: mimi-janita.blog.onet.pl

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 23:15

  Nigdy nie widzialam morza w zimowej scenerii...Musi byc piekne..takie przeplatane plynacymí krami..Chlodne..i nieprzystepne..ech..Tez nie moge pojechac..Jedynie w marzeniach...W nich mozna wyplywac nawet na oceany..Pozdrawiam cieplutko Eluniu...juz mi sie znudzily te mrozy

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Promyczek

  przybyły z...: promyczek1.bloog.pl

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 20:41

  Może w wakacje pojedziesz :))

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Arturro

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 18:20

  Kiedy odgarniasz zaspy śniegowej kołdry
  Zamiast pod kołdrą spać
  Chciałbym polecieć z łabędziami
  Do krainy piękna
  Które tworzysz sercem gorącym
  Kiedyś pływałem na krze miłosnych doznań
  I kra pękła pod ciężarem uczuć
  Ja nogi zmoczyłem w oceanie
  A miłość zmieniła się w sopel lodu
  Łabędzie trzęsły się ze śmiechu
  Odgarniając skrzydłami moje marzenia

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Rysio

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 17:23

  To śniegu za dużo, to za mało, to za ciepło , to za zimno. Mnie tam dobrze jest i bo oddycham i patrzę, bo mam muzykę i ..............

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: czarT

  przybyły z...: www.piotruspan60.blog.onet.pl

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 15:19

  Morze wtuliło do siebie fale wzburzonych myśli, śniegiem przykryło zmęczone promienie słońca, została na brzegu mała muszelka - jak płyta grająca tę samą melodię serca...
  Pozdrawiam -

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Artis

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 14:53

  
  
  Jestem radosne i pełne życia,
  lody i śniegi kołyszę dzisiaj.
  Otulam ciepło piasek zmarznięty
  i pieszczę falą kamień zaklęty.
  Jestem schronieniem dla ptaków wielu
  goszczę łabędzie w Gdańsku, na Helu.
  Kołyszę kaczki i kurki wodne,
  łyski radosne i im podobne.
  Dla mew stanowię po prostu raj,
  bo jestem morzem, bo jestem "NAJ".
  
  
  
  Radosne buziaki znad Zatoki przesyłam

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Asgard

  przybyły z...: asgard.bloog.pl

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 13:57

  Chetnie popatrzylabym na takie morze, zimowe, kra otulone, zasniezone... bylam w listopadzie kiedys, dawno temu, ale akurat byla piekna jesienna pogoda.... ja tez ostatnio patrze co prawda nie do pieca ale do kominka... tylko tyle i az tyle, bo za oknem tony sniegu.... pylek kosmiczny zostawiam na szczescie....

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Kosmiczna Zahirka

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 13:55

  Zawsze jest piękne,bo takie nasze...pozdrawiam cieplutko...

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Adampoeta

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 10:46

  Nigdy nie widziałam morza zimą, chociaż miałam okazję jechać ni skorzystałam, te nasze pociągi teraz jeżdżą jak chcą tak więc wolałam nie ryzykować. Pozdrawiam serdecznie

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Dinoora

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 10:04

  

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: wanda56

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 10:03

  Wczoraj po plaży w Gdyni biegałam. Wiatr drobny śnieżek pod stopy słał. Morze spienione szumiało ciepło, brunatne fale wcinając w ląd, rzeżbiąc w zmrożonym piasku zimowe obrazy ... nowe lądy, morza, oceany, wyrzuconych kawałków drewna w brud.
  Po ściętym lekko lodem basenie jachtowym płynęły lekko (sunęły ślizgiem) stada łabędzi, srebrno-czarne skrzydlate co jakiś czas wzbijały się w górę ... nad głową popielate delikatnie skłębione niebo ... w śniegowej mgiełce klifowy brzeg.
  Na Skwerku bezludnie, na białym kobiercu "Błyskawica", "Dar Pomorza" na pokład zaprasza ... fregaty pirackie cumują tu i tam, czekają na pierwszy wiosenny rejs.
  Cieplutko znad zimowej Zatoki macham łapką, morskie buziaki ślę.

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: wanda56

• Pewnego, pięknego dnia: 12 stycznia 2010 9:23

  A podobno zamarza te nasze morze

  zostawił ślad przemiły wedrowiec: Arytreja

Nick: Zapamiętaj Nick

Blog: Zapamiętaj Blog

Treść: